Enn á vergangi

Í dag er ég búin að:
pússa
grunna
lakka
mála
olíubera
Þessi fjölbreytta verklýsing gefur aðeins veika mynd af verkefnunum á nýja staðnum. Þriðji dagur í puði og bakið er orðið ansi lúið. Auk þess sem á undan er talið er ég búin að vera að henda rusli, taka til, ryksuga og þrífa eftir iðanaðarmenn. Núna er það bjór, íbúfen og góð sturta fyrir háttinn.
Í íbúðinni sem við erum svo heppin að fá að gista í er nýleg tölva. Hins vegar er nettengingin sú allra mest gamaldags - símainnhringing!! Ég fer því bara í tölvuna í neyð, eins og til að borga iðnaðarmönnum og þannig. Tók mig til dæmis ríflega korter að borga flutningabílstjóranum á netbankanum. Er sko ekki að nenna þessu...

Meiri sól, meiri sól, meiri sól

Á Íslandi er það bara þannig, að á meðan sólin skín er maður úti, nema maður sé að vinna inni (eða pakka eins og Birgitta). Það er vegna þess að sólin stoppar yfirleitt stutt við, í dögum talið. Núna skín sólin bara dag eftir dag eftir dag. Þegar ég kem inn úr sólinni eftir langa útiveru (og smá vinnu), er ég svo þreytt að eina sem ég geri er að lesa Harry Potter og koma svo börnunum í ró til að geta haldið áfram að lesa Harry Potter. Ég rétt marði það í gær að stinga í tvær vélar, að öðru leyti er heimilishaldið í rúst.

En ég gefst ekki upp á biðinni. Hér í Sumarhöllinni verður sko ekki þrifið fyrr en það fer að rigna. Og hananú!!

Ekki missa af...

Fann mig knúna til að setja inn fleiri myndir frá fallegasta stað á íslandi. Fyrstu tvær myndirnar eru teknar í Hvestu en þar er hvítur sandur, falleg fjallasýn og nægilega hlýtt til að sulla á góðum degi. Sú síðasta er tekin á safni Samúels Samúelssonar í Selárdal, það er magnaður staður. Ég vona að enginn Íslendingur láti það eftir sér að deyja án þess að hafa farið á Vestfirðina, og þá sérstaklega þarna á Barðaströndina. Rosalega fínt tjaldstæði á Tálknafirði við hliðina á sundlauginni, bara drífa sig!!

Sykurpúðinn minn

Augljóslega hafa heilladísirnar verið mjög nálægt og í góðu skapi þegar Stubbalingur fæddist. Hann er nefnilega svo mörgum kostum búinn að mér hefði aldrei dottið til hugar að biðja um þá alla, hvað þá í einum pakka! Ég man það eins og gerst hafi í gær, að þegar ég var ólétt af honum bar ég í brjósti óskina um að barnið sem var væntanlegt hlyti einn ákveðinn hæfileika: Hæfileikann til að sofna án áreynslu. Sá hæfileiki er hins vegar nánast sá eini sem ég hef saknað í hans fari. Hins vegar erfði hann andvökugen móður sinna, sem hún erfði frá föður sínum. Þetta finnst mér mjög óréttlátt þar sem ég var þegar búin að koma því geni til frumburðarins sem einnig ber nafn afa sína.

Hins vegar dugir ekki að tala bara um það sem miður fer, enda er mér bæði ljúft og skylt að tilkynna það að Stubbalingur hefur verið eins og ljós eftir "Sykurpúðaslaginn mikla". Hann á að sjálfsögðu ennþá erfitt með að sofna á kvöldin með öll þessi andvökugen, en hann fer betur með það en þetta örlagakvöld í lífi okkar mæðginanna.

Skortur á kunnáttu

Langaði að setja inn vídeó af Stubbaling að syngja en kann það bara alls ekki - og nenni ekki að leit lengur að upplýsingum. Langar frekar að lesa og kannski fá mér smá rauðvín (jú það má víst eftir klukkan fjögur!). Ef einhver kann þá gæti borgað sig að setja inn imbaprúf upplýsingar í komment, þetta er nefnilega óborganlegt...

Valdabarátta

Ég úti í dyrum á náttkjólnum klukkan hálf-eitt eftir miðnætti, að henda sykurpúðum eins langt út á götuna og ég dríf með handafli einu saman. Á bak við mig stendur Stubbalingur rauðeygður og svo agndofa að hann fattar ekki að byrja að grenja aftur fyrr en eftir að ég hef lokað hurðinni. Ætli ég þurfi að fara að leita mér aðstoðar....

Púff

Löngu og ströngu ferli lokið. Loksins þegar búið var að pakka, þrífa, smíða vegg, skipta um rúðu, tæma geymslu, koma öllu úr húsi og afhenda (já, allt samdægurs) - var klukkan farin að ganga níu. Við vorum hálf heimilislaus hjónin, reyndar bara með eitt barn að svo stöddu. Á H 18 var risið fullt af húsgögnum og hæðin tilbúin undir tréverk - hvorki eldhús né klósett, hvað þá rennandi vatn í nýju íbúðinni okkar. Svo það var ekkert annað í stöðunni en að bruna bara til Akureyrar, þar beið okkur bústaður, bjór, hvítt og rautt. Síðan renndum við áleiðis vestur með viðkomu í Djúpuvík, þar sem við gistum í þessu húsi. Núna erum við komin á Búið, þar er gott að vera.

Breytt skipulag

Jæja, loksins þegar við erum búin að kaupa fleiri tugi lítra af málningu, lakki, grunni og spartli að ógleymdum sandpappír í metravís, pússikubbum og málningarhönskum - er ég komin í gírinn. En þá er það sumarhátíðin og í lok hennar er Stubbalingur allt í einu kominn í rokna fýlu (af því að hann vildi ekki lengur vera blettatígur, heldur spædermann). Eina sem hann vill gera er að fara heim í Hlíðina sína, úr öllum fötum og horfa á vídeó umkringdur sængum og koddum. Þar sem hann er einkabarn þessa dagana er það að sjálfsögðu látið eftir honum. Ég pakka þá bara í nokkra kassa og skelli mér í málningargallann á morgun þegar hann fer á leikskólann. Það er nefnilega ekki alltaf þannig að sá sem er stærstur fái að ráða.

Grænn morgunverður

Ég hef verið einstaklega slöpp og hægvirk undanfarna daga og litlu komið í verk. Svo ég ákvað að taka ráði Bjargar, skella mér í Yggdrasil og ná mér í Spirulina. Ég keypti líka próteinduft þar sem ég átti í fórum mínum uppskrift frá Kolbrúnu grasalækni af morgundrykk. Í blandarann fóru jarðarber, hrísgrjónamjólk, möndlur og sesamfræ og þá var komið að duftnu góða. Fyrst opnaði ég risadunkinn af prótíninu og setti út í (ekki allt samt) og síðan undraduftið Spirulina. Ég hef heyrt marga tala um þetta og oftar en einu sinni, en enginn hafði sagt mér að duftið væri FAGURGRÆNT á litinn!
Svo ég sit hérna með stórt glas, fullt af grænum vökva ...

Kominn tími á eina...

Sem ég sit í tölvunni minni (einu sinni sem oftar) og er að kommenta á einhverja færsluna, þá hringir klukkan á bakaraofninum - hrísgrjónin tilbúin. Heyrist ekki í Stubbaling sem situr á ganginum með kubbana sína: "mamma, þú átt að hætta í tölvunni"!! (og brosir prakkaralega).
Honum er nefnilega skammtaður hálftími í tölvunni og oftast notum við ofnklukkuna til að fylgjast með hvað tímanum líður...

...

Eftir að við vorum búin að passa Nínu Rakel - sem var mjög þæg og góð - brunuðum við til Ísafjarðar.

Á Seljalandi...

.. fær maður alltaf eitthvað gott að borða. Sjálfpillaðar rækjur með mjúkri sósu og ristuðu brauði í forrétt á pallinum. Hina réttina fengum við að borða inni. Allur matur grillaður eða steiktur á múrikkunni.. nema fína salatið sem mamma útbjó í eldhúsinu. Ég er bara ennþá södd!!

Parlez Vous Francais?

Þetta er ústýnið úr hótelglugganum okkar. Sel það ekki dýrara en ég keypti það. Fengum morgunmat upp á herbergi eins og kóngafólki sæmir. Fór svo út að labba meðfram vatninu, kíkja í búðir og sóla mig (hitinn er núna 27 gráður og klukkan að verða hálfsjö).

Morgundagurinn fer í ferðalög - sé þó fram á að geta dúllast í sælunni í Montreux fram að hádegi. Lífið ER gott!

...

Arrrg.. þetta er allt á þýsku, get ekki lagað linkinn á síðuna hennar Rakelar - hann er hérna til hliðar. Stefni á að henda inn mynd á morgun... (ekki samt af Rakel :P)

Jebb

Eftir ríflega þriggja tíma flug frá Íslandi á ókristilegum tíma er maður ekki beint í stuði fyrir vesen. En þegar ég sá alla sætu flugþjónana og rúmgóðu sætin lagaðist skapið aðeins. Það var samt ekki fyrr en ég sá matinn sem ég fyrirgaf British Airwais alla biðina og leiðindin á flugvellinum. Ekki nóg með að borðbúnaðurinn væri úr gleri og stáli heldur samanstóð maturinn af fersku salati, kokteiltómötum, reyktum laxi og rjómaosti. Með þessu fylgdi sítrónu „infused“ ólífuolía í pínulítilli krukku. Pínulítilli! Einnig var boðið upp á nokkra tegundir af heitum bollum, grófum og fínum. Þegar ég bað um hvítvín voru tvær tegundir í boði.
Með tilliti til morgunverðarins sem ég fékk hjá Icelandair var ég síst að skilja í öllum þessum fínheitum. Það var ekki fyrr en ég sneri mér aðeins í sætinu og kíkti aftur fyrir mig að ég rak augun í tjaldið – Ég veit að ég hefði átt að fatta þetta þegar ég fékk heita klútinn fyrir matinn, get bara alveg stundum verið soldil Rakel í mér...

Manikjúr

Settist niður með naglaþjalir, aceton og naglalakk. Ég fór nefnilega í handsnyrtingu fyrir viku síðan og ætla að halda þessu aðeins við.
Pússaði smá - en mundi þá eftir að þvottavélin var búin.
Ég labbaði fram í þvottahús - á leiðinni þangað sá ég að uppþvottavélin var líka búin svo ég breytti um stefnu.
Opnaði uppþvottavélina, gekk frá safapressunni og þurrkaði af borðum áður en ég hélt áfram leið minni í þvottahúsið (já, alla þessa leið).
Þvottavélin er staðsett á baðherberginu svo ég notaði tækifærið og pissaði og sá þá að klósettið var orðið óþarflega skítugt (fyrir konu sem er í fríi).
Þreif klósettið og tók aðeins til inni á baði áður en ég tók úr þvottavélinni.
Fór með þvottinn út á svalir og hengdi upp.
Rak þá augun í dósir og drasl á svölunum svo ég tók til þar.
Ég veit alveg afhverju ég er aldrei með naglalakk - ég finn mér alltaf eitthvað þarfara að gera. Fyrir nú utan að þau fáu skipti sem ég læt verða af því að smella á mig lakki, þá skemmi ég það yfirleitt með því gefa því ekki tíma til að þorna.
Marta - best ólökkuð!!

Uppstigningadagur

Ekki nóg með að það hafi verið grenjandi slagviðri, rok og rigning og allt það, heldur hafði Stubbalingur ekki minnsta áhuga á dýrunum á bænum. Inni í fjárhúsin var ein ærin að bera, nei ekki hélst hann við þar litli prinsinn, það var svo vond lykt! Í hinu húsinu voru litlir hvolpar og kettlingar, kanínur og kanínuungar, hani og hrúga af litlum krúttlegum "páskaungum" - þar var líka vond lykt (ekki fann ég hana). Hann sat bara úti í rigningunni, kúrði sig upp að ruslafötunni og heimtaði að Harpa frænka kæmi á bílnum að sækja hann!
Ég sem hélt að ég væri að gera honum greiða með því að fara í sveitaferðina - hann lét hins vegar eins og hann hefði verið að gera MÉR greiða!!
Ósköp er ég glöð að bekkur miðjukrúttsins er hættur við að hittast í Öskuhlíðinni seinna í dag og ætlar að hittast í skólanum í staðinn. Skelf inn að beini!!

Sorteringar

Já það er leiðinlegt að pakka, svo mikið er víst. Eitthvað svo mikill tvíverknaður - troða öllu ofan í kassa bara til að taka það upp aftur.
Svo ég ákvað að byrja á því leiðinlegasta, en ég er búin að lofa sjálfri mér því að fara í gegnum alla pappíra, myndir og dót sem mér finnst vera út um allt hús í misstórum hrúgum. Hugmyndin var sú að vera með nokkra skókassa og sortera í þá þetta smotterí. Svo gæti ég þá keypt mér passlega IKEA kassa og merkt þá snyrtilega með svörtum penna
"MYNDIR"
"EINKUNNIR"
"REIKNINGAR"
þessu gæti ég svo raðað huggulega í nýja skápa í nýju húsi þar sem aldrei verður drasl eða óregla frekar en í IKEA bæklingi.
Ég byrjaði á að finna ágætan skókassa til að setja í fyrsta einkunnaspjaldið sem ég fann á flækingi. Síðan opnaði ég fyrstu skúffuna. Efst í henni voru tvær bækur, önnur eftir Arnald Indriðason sem ég er að hugsa um að skila ólesinni, og hin eftir Yrsu Sigurðar. Ég kastaði mér upp í óumbúið rúmið og byrjaði á Yrsu. Hún lofar góðu. Sortera meira á morgun - kannski finn ég fleiri bækur :P

Líf eftir prófin

Ég er óttalega dofin í hausnum. Finn að prófvitneskjan er að leka út hægt og hægt. Það er bara notaleg tilfinning vitandi að það sem er virkilega merkilegt situr örugglega eftir. Hinu get ég flett upp ef ég þarf.
Held ég leyfi mér bara að vera dofin og geyspin í dag, best að finna sér eitthvað til að lesa eða glápa - eða bæði. Eða bara liggja og horfa út í loftið, það er líka gott.

Algjört prump

Magic er ekki að gera neitt fyrir mig. Þurfti bara að taka aukaferð á klósettið. Get alveg eins drukkið jurtateið mitt. Kannski virkar þetta ekki fyrir svona þroskaðar konur sem hafa fært þrjú börn í heiminn.